ඩැෆොඩිල් ලලනාවෝ…

DAFODIL.jpg

වළාවක් සේ
හුදෙකලාව පාව යමි
කඳු නිම්න වලට ඉහලින්
වැව් තාවුල්ල අද්දර
කුඹුක් ගස් සෙවණේ
ඇතිරී පැතිරී ඇති
ඩැෆොඩිල් ලඳුන් දකිමි

ක්ෂීරපතයේ දිදුලන
අඛණ්ඩව දිලි සෙන
තාරකාවන් සේම ය
සුළඟේ ලෙල දෙමින්
රඟන්නේ ය
වැව් ඉම දිගේ ඇතිරී ඇතිරී
පැතිර යන්නේ ය
කිසි දාක අවසන්
නොවන්නේ සේම ය

දස දහස් මල් කැකුළු දෑසේ හැපේ
හිස සල සලා කඩිසරව නැටුමකට සැරසේ
දිය රැළි නැගි නැගී නැටුමට හාද වේ
නමුදු ඩැෆොඩිල් ලලනාවෝ
දිදුලන දිය රැළි  පරදවනු ලබයි

කවියෙකුට සතුටු නොවී සිටිය හැකිද
එවැනි වූ ආනන්දනීය ඇසුරක
අත්‍යන්තවූ ආශා බැල්මෙන් බලා හිඳිමි
එකෙනෙහිම පුංචි සිතුවිල්කි
මොන තරම් සතුටක් ද හදවතට ?

දෑස් පිය වෙනා’තර හිතමි
ඩැෆොඩිල් ළලනාවෝ
සන්තාන හදවතේ දැල්වේ
දිව්‍යමය හුදෙකලාවේ
මගේ හදවත ප්‍රිතියෙන් පිරේ
ඩැෆඩිල් ලඳුන් සමග නැටුමකට හාද වේ

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )