ඔබේ පැමීණිම සහ පිටව යාම

18698271_1855846074737275_5483976801667907222_n

නිනද දෙන ඔය කටහඬ
දෙසවන් සුවෙන් සනහයි
එකම හුස්මක පහසින්
හදවත් කුහර පිරවෙයි

ආගන්තුකය හදවත්
නමුදු ආදර බැම්ම ලියලයි
මෙලෙස ඇරඹෙන ගමනක
ඔබට මගියෙකු වෙන්න හැකිවෙයි

දිගු ගමන අභියස ද
දිගු ගමන කෙළවර ද
ආදරිය නුඹ එළඹෙන
පිවිසුම මෙන්ම පිටවුම,
ගැහෙන හදවත් පතුලක
දැඩිව සලකුණු කරවයි

© නිරුත්තර.

Advertisements

නමක් නැති සිහිනයක්

18222577_1845466592441890_360237344376901480_n

මල් පිපෙන වසන්තය හද බිමට කැන්ඳාන
ගී ගයන කිරිල්ලිය මඳහසක් රන්ඳාන
අඳුර විනිවිද ගලන තරු එළිය පතුරාන
බිඳුණු හද බිතක් මත සිහිනයක් ඇන්දාය

මේ සිහින අතරතුර සිනාසෙන්නට හැකිය
බිඳුණු තැන් රිඳුනු තැන් පිරිමදින්නට හැකිය
හිස ගසා හඩන්නට පපුව දෙන්නට හැකිය
නමුදු මේ සිහිනයට නමක් දෙන්නට නැතිය

සිහිනයක සොඳුරු බව විඳින්නට ඉඩ දෙන්න
දෙනෙත් යට කඳුළකට වියැලෙන්න ඉඩ දෙන්න
හද බිතෙහි අඳුරු මුළු වල පහන් දල්වන්න
සිහිනයට ඇහැරෙන්න පෙර හදෙහි සැතපෙන්න

© නිරුත්තර.

සඳ පැහැරගෙන ගොසිනි

moon.jpeg

අහසේ තැළුම් පහරකි
සඳ පැහැරගෙන ගොසිනි
මුරට සිටි තාරකා
සිදුවූ කිසිත් නොදනිති

අවසන් වරට ඇඳ සිටියෙ
දුහුල් රෑ සළුවකි
දැනට සැක සහිත එක්
පොළොවේ උමතු කවියෙකි …..

© දිනූ රාජගුරු
*****************************

උමතු කවි පද හද හද
කොයි තරම් නම් ලිව්වද?
උමතු වෙන්නට හේතුව
ඔය කවුරුවත් ඇහුවද?

මුරකාර තාරකා පිරිවර
මොනතරම් මට රැව්වද?
අමාවක දා රෑට ඉස්සර
කොච්චරක් නං බිව්වද?

දුහුල් සළු පිළි ඇඳගෙන
තාරකා රැකවල් පැළඳගෙන
ආඩම්බරෙන් උන්නට
කිසිවෙකුත් නොදන්නා
කතාවක් සඳට වුව,
තිබෙන්නට නොහැකි ද?

උමතු කවි හදවත
පැහැරගත් සඳවත
“මං කොහොම අහසේ
සිර ගතව තව ඉන්නද?”
අන්තිමට අඬ අඬා කිව්වම,
අහසට දෙකක් ඇන
තාරකා ඇස් බොඳ කර
පැහැරගෙන යනු මිස
උමතු කවියෙකු මක් කරන්නද?

© නිරුත්තර.