අතහැරලන්න අහසට

19679485_1889168741405008_2661990018130228709_oනීල නිල්මිණි දෙනෙතට
සීත කඳුළක් මොකටද?
සුසුම් පොදි මැද ගුලි කර
අතහැරලන්න අහසට

හදවත පතුල කැන
රුදුරු අක්මුල් ගලව ගනු මැන
වසන්තය වුව ස්ව කැමැත්තෙන්
හද අරණ්නෙට ළඟා වෙනු ඇත

හසරුල් පළන්ඳාගෙන
තරු කැට පරද්දාගෙන
ඔය ඇස් හිනා වෙන කොට
සීත කඳුළක් මොකටද?
සුසුම් පොදි මැද ගුලි කර
අතහැරලන්න අහසට

© නිරුත්තර.

Advertisements

එපමණෙකි, දැන් අවැසි මට

18954638_1871014646553751_15085474178709304_oඉරිතැළුණු හදවතක නතරව
ඉසිඹුලන්නෙද නුඹ?
ඇස’ග නැග එන කඳුළක
දන්න රහසකි මම
සොඳුර ! රිදුනෙද හිත?

හද මැදුර දෙදරවා
වේදනා ගිනි කන්ද පුපුරවා
දුක’ඳුළම උරුම කළ,
අතීතය දරාගෙන මම

කඳුළු බිඳුවක තිබෙන,
හද පුළුස්සා දමන,
වේදනා දැන හැඳින
හිඳින මිනිසෙක් වෙමි මම

ඈත සුදිළෙන පැතුමක
මෑත හිනැහෙන සිහිනෙක
රඳවන්න ඔය හිත
එපමණෙකි, දැන් අවැසි මට

© නිරුත්තර.

ඔබේ පැමීණිම සහ පිටව යාම

18698271_1855846074737275_5483976801667907222_n

නිනද දෙන ඔය කටහඬ
දෙසවන් සුවෙන් සනහයි
එකම හුස්මක පහසින්
හදවත් කුහර පිරවෙයි

ආගන්තුකය හදවත්
නමුදු ආදර බැම්ම ලියලයි
මෙලෙස ඇරඹෙන ගමනක
ඔබට මගියෙකු වෙන්න හැකිවෙයි

දිගු ගමන අභියස ද
දිගු ගමන කෙළවර ද
ආදරිය නුඹ එළඹෙන
පිවිසුම මෙන්ම පිටවුම,
ගැහෙන හදවත් පතුලක
දැඩිව සලකුණු කරවයි

© නිරුත්තර.

නමක් නැති සිහිනයක්

18222577_1845466592441890_360237344376901480_n

මල් පිපෙන වසන්තය හද බිමට කැන්ඳාන
ගී ගයන කිරිල්ලිය මඳහසක් රන්ඳාන
අඳුර විනිවිද ගලන තරු එළිය පතුරාන
බිඳුණු හද බිතක් මත සිහිනයක් ඇන්දාය

මේ සිහින අතරතුර සිනාසෙන්නට හැකිය
බිඳුණු තැන් රිඳුනු තැන් පිරිමදින්නට හැකිය
හිස ගසා හඩන්නට පපුව දෙන්නට හැකිය
නමුදු මේ සිහිනයට නමක් දෙන්නට නැතිය

සිහිනයක සොඳුරු බව විඳින්නට ඉඩ දෙන්න
දෙනෙත් යට කඳුළකට වියැලෙන්න ඉඩ දෙන්න
හද බිතෙහි අඳුරු මුළු වල පහන් දල්වන්න
සිහිනයට ඇහැරෙන්න පෙර හදෙහි සැතපෙන්න

© නිරුත්තර.

සඳ පැහැරගෙන ගොසිනි

moon.jpeg

අහසේ තැළුම් පහරකි
සඳ පැහැරගෙන ගොසිනි
මුරට සිටි තාරකා
සිදුවූ කිසිත් නොදනිති

අවසන් වරට ඇඳ සිටියෙ
දුහුල් රෑ සළුවකි
දැනට සැක සහිත එක්
පොළොවේ උමතු කවියෙකි …..

© දිනූ රාජගුරු
*****************************

උමතු කවි පද හද හද
කොයි තරම් නම් ලිව්වද?
උමතු වෙන්නට හේතුව
ඔය කවුරුවත් ඇහුවද?

මුරකාර තාරකා පිරිවර
මොනතරම් මට රැව්වද?
අමාවක දා රෑට ඉස්සර
කොච්චරක් නං බිව්වද?

දුහුල් සළු පිළි ඇඳගෙන
තාරකා රැකවල් පැළඳගෙන
ආඩම්බරෙන් උන්නට
කිසිවෙකුත් නොදන්නා
කතාවක් සඳට වුව,
තිබෙන්නට නොහැකි ද?

උමතු කවි හදවත
පැහැරගත් සඳවත
“මං කොහොම අහසේ
සිර ගතව තව ඉන්නද?”
අන්තිමට අඬ අඬා කිව්වම,
අහසට දෙකක් ඇන
තාරකා ඇස් බොඳ කර
පැහැරගෙන යනු මිස
උමතු කවියෙකු මක් කරන්නද?

© නිරුත්තර.

ඔබ වෙනත් ඇමතුමක

18155951_1837212563267293_8931070184715679647_oසයිබර අහස සැරසූ
ලොකු ඇස් අයිතිකාරී
කිංකිණි සීණූ හැඬවූ
ඔබ ඒ ගායිකාවී

බිඳෙන් බිඳ හද ලං වූ
නමක් නැති බැමි බැන්ඳූ
ඉතින් ඒ ගී සිංදු
ගයා ඉවරද ළන්ඳූ?

දුර ඈත ඇමතුමක තාලයට
ම’හදවත මල් පිපෙයි
තද සීත රාත්‍රියෙක උණුහුමට
හිත් දෙකක් තුරුළුවෙයි
ඒ නමුදු ඒ සිහින අපෙ නෙවෙයි

විඩෙන් විඩ
මැසෙන්ජරයට එබෙමි
විඩෙන් විඩ
තවත් පණිවුඩ තබමි
ඔබ වෙනත් ඇමතුමක,

හිත නිවන ඒ සිහින
පෙම්බරයි
ඒ නමුදු ඒ සිහින
මගෙ නෙවෙයි

© නිරුත්තර.